บทที่ 114 มีข่าวดี

ฉือเยว่ถูกถามจนรู้สึกรำคาญ แต่ก็ยังบอกเธอ

ซ่งเจียซินย่างเนื้อได้หลายไม้อย่างยากลำบาก รู้สึกดีใจมาก กินอย่างเอร็ดอร่อย ของที่ทำเองกินเองมันอร่อย แม้จะไหม้ไปบ้าง

แม้ฉือเยว่จะไม่ให้เธอกินเนื้อย่างที่ตัวเองย่าง แต่ข้าวในกระบอกไม้ไผ่อะไรพวกนั้นก็ไม่ตระหนี่ แบ่งให้นายบ่าวทั้งสอง

ซ่

บทที่ 115 แม่จ๋าให้กำเนิดน้องชายน้องสาวให้หนูบ้างนะ

หวังต้าจู้รีบอุ้มภรรยาเข้าห้อง ทำเอาพี่สะใภ้หวังโกรธมาก มีคนเยอะแยะแถมยังมีเด็กๆ อยู่ด้วย จะให้เธอวางตัวอย่างไร

หวังต้าจู้ไม่สนใจ กำปั้นน้อยๆ ของภรรยาที่ทุบอกเขาไม่รู้สึกเจ็บสักนิด ตอนนี้เขาเป็นห่วงแต่ว่าภรรยาเป็นอะไรไป

"น้องสาว ช่วยดูภรรยาผมหน

บทที่ 116 เธอคิดถึงพี่สาว

ซ่งเจียซินตั้งใจฟังคำตอบของฉือเยว่ที่แม่นมโจวถาม

"เรื่องนี้...ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติดีกว่า"

ฉือเยว่ตอบอย่างคลุมเครือ จริงๆแล้วเธออยากบอกว่าอยู่คนเดียวก็สวยงามดี แต่ก็รู้ว่าแม่นมโจวคงรับไม่ได้และต้องพยายามพูดโน้มน้าวเธอแน่ๆ เธอจึงตอบแบบนี้

แน่นอนว่าพอแม่นมโจวได้ยินคำ