บทที่ 109 สงสารฉือเยว่

การที่บ้านฉือเยว่ถูกเล็งเป็นเป้าหมายถือเป็นเคราะห์กรรมที่ไม่ได้ก่อ แต่ก็กลายเป็นการช่วยจีหงโดยบังเอิญ จีหงเป็นองค์ชายวังหวัง แอบซ่อนตัวอยู่ในที่เล็กๆ แห่งนี้ก็เพื่อจับกลุ่มคนพวกนี้

แน่นอนว่าไม่ใช่แค่เพราะพวกนี้พยายามลอบสังหารเขา แต่ยังเกี่ยวพันถึงคดีขุนนางฉ้อราษฎร์บังหลวง เ

บทที่ 110 ความเจริญรุ่งเรือง

หลังจากตกลงเรื่องแบบเสื้อและผ้ากับแม่นมโจวแล้ว ก็ถึงเวลาทำอาหาร

ชาวบ้านหลายครอบครัวปรึกษากันแล้วมาหาฉือเยว่

เมื่อวานพวกเขาไปเก็บพริกป่ามา ผ่านไปหนึ่งคืนหนึ่งวันแล้วไม่ได้ขาย พรุ่งนี้คงเสีย พวกเขาไม่รู้วิธีเก็บรักษา จึงมาถามฉือเยว่ว่าจะรับซื้อหรือไม่ ถ้าไม่รับก็จะทิ้ง

บทที่ 111 เป็นที่อิจฉาของทั้งหมู่บ้าน

นี่ก็เป็นเหตุผลที่ผู้ใหญ่ในบ้านของคังซุ่นไม่ได้ยืนกรานให้เขากลับบ้าน

คังซุ่นที่บ้านเป็นเหมือนปีศาจร้าย ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ปีนต้นไม้แล้วตกลงมา ลูกบ้านไหนจะปล่อยให้ทำแบบนั้นได้ แต่พวกเขาเองก็ดุด่าไม่ลง ใจไม่แข็งพอที่จะควบคุม คิดว่าอยู่บ้านญาติ ยังเชื่อฟังดี ดูซ