บทที่ 771 จุดเริ่มต้นของการบุกทางเหนือ (1)

เว่ยจวินมั่วเอ่ย “เป็นพระ ยังมีความทะเยอทะยาน”

เนี่ยนหย่วนยิ้มบาง เอ่ย “ทุกคนมีความเห็นแก่ตัว หากอาตมาหลุดพ้นได้ ก็คงเป็นพระอรหันต์ไปนานแล้ว จะยังต่อสู้ดิ้นรนอยู่บนโลกไปทำไม”

รอยยิ้มที่หาได้ยากปรากฏอยู่บนใบหน้าของคุณชายเว่ย น่าเสียดายที่มันแฝงไปด้วย

บทที่ 772 จุดเริ่มต้นของการบุกทางเหนือ (2)

พระชายาเยี่ยนอ๋องหันไปมองนาง จูชูอวี้เอ่ยต่อว่า “แม้ว่าตอนนี้ผู้ว่าการโยวโจวไม่กล้าแตะต้องพวกเรา แต่ว่า...ท่านอ๋องมีหนังสือป่าวประกาศไปทั่ว เท่ากับว่าแตกหักจากฝ่าบาทแล้ว เพียงฝ่าบาทมีรับสั่งออกมาอย่างเป็นทางการ...ผู้ว่าการโยวโจวก็คงไม่ยำเกรงต่อจวนเยี่ยนอ๋อ

บทที่ 773 ยกทัพ รองแม่ทัพ (1)

“ไม่ใช่ข้าที่อยากเป็นพระชายาซื่อจื่อจวนเยี่ยนอ๋องนี่” เฉินซื่อเอ่ยร้องเสียงดังอย่างอดไม่ได้ นางได้รับพระราชทานสมรสมาที่โยวโจวตั้งแต่อายุสิบห้า ไม่มีบิดามารดา ไม่มีพี่น้องคอยสนับสนุน สามีอ่อนแอ พ่อสามีแม่สามีมีอำนาจ ใครเคยถามนางบ้างว่านางยินยอมหรือไม่ เมื่อก่อนความน้อยอ