ตอน 76
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 76 สินเจ้าสาว ของขวัญจากหนานกงฮุย (1)
หนานกงมั่วกะพริบตา เอ่ยอย่างไร้เดียงสา “ข้าเป็นหมอ”
“หมอกับยาพิษไม่แบ่งแยก” เว่ยจวินมั่วเอ่ย มั่นใจว่านางเป็นคนทำ
“คุณหนูเจ้าคะ” ด้านนอก เสียงเฟิงเหอเรียกเสียงเบา เห็นได้ชัดว่าเสียงความเคลื่อนไหวเมื่อสักครู่นั้นได้ยินไปถึงสาวใช้ที่อยู่ยามกลางคืน หนา
ตอน 77
บทที่ 77 สินเจ้าสาว ของขวัญจากหนานกงฮุย (2)
เจ้าคนนี้กดขี่เขามาหลายปี ไม่เคยเห็นโชคร้ายเสียที ดังนั้นทุกครั้งที่เขาถูกจิ้งเจียงจวิ้นอ๋องทำโทษ คุณชายฉังเฟิงจึงอดที่จะมีความสุขบนความทุกข์ของเขาไม่ได้ วันนี้ได้รับผลกรรมแล้วหรือ ไม่รู้ว่าไปหาเรื่องใครเข้า
เว่ยจวินมั่วเดินเข้ามาในห้อง ยื่นมือไปปิด
ตอน 78
บทที่ 78 สินเจ้าสาว ของขวัญจากหนานกงฮุย (3)
หนานกงมั่วเลิกคิ้ว “พี่สะใภ้หรือ นางมาทำอันใดแต่เช้าถึงเพียงนี้” ไม่ใช่ว่านางไม่ค่อยเห็นจึงรู้สึกว่ามันแปลก ทว่าพี่สะใภ้ผู้นี้ทำตัวห่างเหินกับนางมาตลอด ราวกับนางไม่ใช่น้องสามีทว่าเป็นงูพิษที่กัดคนได้ แน่นอนในบางมุมความรู้สึกเช่นนี้ของหลินซื่อก็ไม่นับว่า