บทที่ 747 การกลับมาของเว่ยจวินมั่ว (2)

“หืม”

คุณชายเว่ยปัดจมูกเบี่ยงหน้าหลบออกไปอย่างอดไม่ได้ เอ่ย “ข้าได้ยินมาว่าสตรีตั้งครรภ์มีอาการหนัก อาจรู้สึกไม่สบายนัก เจ้าอยู่บ้านคนเดียว... อู๋สยา ขอโทษ”

หนานกงมั่วก้มหน้าลง ยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้ คุณชายเว่ยไม่มีทางรู้เรื่องเหล่านี้อย่างแน่นอน เขามิใ

บทที่ 748 การกลับมาของเว่ยจวินมั่ว (3)

เว่ยจวินมั่วเอ่ย “กระหม่อมเขียนจดหมายที่มีตราประทับของเสด็จลุงมอบให้เขาพ่ะย่ะค่ะ”

“...” นึกถึงตราประทับที่ตนมอบให้เมื่อครั้งที่เว่ยจวินมั่วไปอยู่กับเซี่ยลี่ เยี่ยนอ๋องแทบกุมขมับ ที่แท้ก็ยืมมือเขาไปผูกมิตร อย่างไรในอนาคตหากเมิ่งเท่อมู่มาคิดบัญชี คนที่ขายหน

บทที่ 749 ข่าวน่าตกใจ

มองสิ่งที่อยู่ตรงหน้า เยี่ยนอ๋องถอนหายใจออกมาส่ายศีรษะเผลอยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้ “เจ้าเด็กนี่”

องครักษ์ที่เฝ้าอยู่หน้าประตูห้องหนังสือได้ยินเสียงโกรธเกรี้ยวของเยี่ยนอ๋องดังขึ้น ตกใจไม่น้อย ยังไม่ทันตัดสินใจได้ว่าจะเข้าไปถามหรือไม่ก็ได้ยินเสียงหัวเราะทุ้มต่ำขึ้นมา รีบก้มหน