บทที่ 732 ไต้ซือผู้พยากรณ์ (1)

หนึ่งแม่ทัพที่ประสบความสำเร็จ แลกมาด้วยกระดูกนับหมื่นแสน ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงตำแหน่งชินอ๋องเลย แต่เขา…จะปล่อยให้เสด็จพ่อผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่าเช่นนี้ตลอดไปหรือ

“ไต้ซือเนี่ยนหย่วน”

ที่ระเบียงทางเดินของวัดหลิงเฉวียน พระภิกษุที่ห่มอาภรณ์ขาวทั้งร่างกำลังเงยหน้ามองท้องฟ้า

บทที่ 733 ไต้ซือผู้พยากรณ์ (2)

ห่างออกไปราวพันลี้ ณ วังหลวงในจินหลิง เซียวเชียนเยี่ยกำลังอ่านสาส์นลับในมือที่ถูกส่งมาโดยม้าเร็วด้วยสีหน้าคร่ำเครียด ในที่สุดเขาก็อดทนต่อไม่ไหว เซียวเชียนเยี่ยง้างมือกวาดสิ่งของที่อยู่บนโต๊ะทิ้งลงกับพื้น ข้าวของกระจัดกระจายเต็มพื้นไปหมด เหล่าบรรดานางกำนัลที่ปรนนิบัติอ

บทที่ 734 เซียวเชียนเยี่ยลงมือ คนจวนฉีอ๋องมา (1)

องค์หญิงฉังผิงมองหน้าท้องของนาง แม้ยังมองอันใดไม่ออกแต่อย่างไรอายุครรภ์ก็สี่เดือนแล้ว ถอนหายใจออกมา “ไม่รู้ว่าจวินเอ๋อร์จะได้กลับมาเมื่อใด อย่าได้รอจนลูกคลอดแล้วจึงกลับมาเดี๋ยวหลานจะไม่รู้จักเขา”

หนานกงมั่วยิ้ม เอ่ย “เสด็จแม่ไม่ต้องกังวลเพคะ อีกสอง