บทที่ 730 พุทธสาวกผู้แตกฉานที่ก้าวข้ามพรมแดน (2)

หนานกงมั่วยกมือขึ้นมาป้องปากพลางหัวเราะเสียงเบา จากนั้นจึงเอ่ยถาม “เสด็จลุงเรียกอู๋สยามาที่นี่ ใช่เรื่องเสบียงอาหารหรือไม่เพคะ”

เยี่ยนอ๋องจึงเอ่ยถามกลับ “ไหนลองเอ่ยมาซิ ว่าเจ้าวางแผนจะจัดการเรื่องนี้เช่นไร”

หนานกงมั่วจึงเอ่ยขึ้นว่า “หม่อมฉั

บทที่ 731 พุทธสาวกผู้แตกฉานที่ก้าวข้ามพรมแดน (3)

ตั้งแต่สมัยโบราณเป็นต้นมา เรื่องที่พุทธศาสนาสร้างบุคคลมากความสามารถที่แตกฉานในสติปัญญาขึ้นมานั้น แท้จริงแล้ว ไม่ มี อะไร เลย! หนานกงมั่วและคนอื่นๆ ที่อาศัยอยู่ในวัดหลิงเฉวียนต่างก็อยู่อย่างผ่อนคลายและสบายใจ แต่เซียวเชียนชื่อที่อยู่ในโยวโจวกลับต้องเหน

บทที่ 732 ไต้ซือผู้พยากรณ์ (1)

หนึ่งแม่ทัพที่ประสบความสำเร็จ แลกมาด้วยกระดูกนับหมื่นแสน ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงตำแหน่งชินอ๋องเลย แต่เขา…จะปล่อยให้เสด็จพ่อผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่าเช่นนี้ตลอดไปหรือ

“ไต้ซือเนี่ยนหย่วน”

ที่ระเบียงทางเดินของวัดหลิงเฉวียน พระภิกษุที่ห่มอาภรณ์ขาวทั้งร่างกำลังเงยหน้ามองท้องฟ้า