บทที่ 722 ท่านอ๋องเข้าใจเล่นเสียจริง เกิดเรื่อง! (2)

จูชูอวี้เลิกคิ้วพลางเอ่ย “แน่นอนอยู่แล้ว ข้าไปอวยพรพี่สะใภ้เรียบร้อยแล้ว พี่สะใภ้ใหญ่ไม่ไปหรอกหรือ”

เฉินซื่อสีหน้าเหยเก “ย่อมต้องไปอยู่แล้ว เพียงแต่ว่า…ไม่ได้เจอกับน้องสะใภ้ก็เท่านั้นเอง”

จูชูอวี้อมยิ้มพลางเอ่ยขึ้นว่า “ที่แท้แล้วก็เป็นเช่นนี้

บทที่ 723 ท่านอ๋องเข้าใจเล่นเสียจริง เกิดเรื่อง! (3)

“เจ้าว่าสิ่งใดเสียหายนะ” หนานกงมั่วขมวดคิ้วแน่น เซียวเชียนชื่อรีบตอบกลับด้วยอารมณ์โกรธ “เสบียงอาหารและหญ้าเลี้ยงม้าขึ้นราเสียหายจนหมด ของเช่นนี้อย่าว่าแต่จะเอาไปให้ทหารกินเลย แม้แต่เอาไปให้ม้ากินก็ยังมีปัญหา แต่ตอนนี้…”

“ทูลเสด็จลุงแล้วหรือยัง”

บทที่ 724 ตัดสินใจเด็ดขาด สั่งประหารทั้งตระกูล (1)

หนานกงมั่วเงยหน้าขึ้นมองอีกฝั่งของเรือนใหญ่ ชายสามคนที่ดูเหมือนหัวหน้าผู้ดูแลถูกองครักษ์จับเหวี่ยงลงบนพื้น หนานกงมั่วจ้องมองไปยังทั้งสามด้วยแววตาที่นิ่งสงบ “พวกเจ้ามีสิ่งใดจะเอ่ยหรือ”

ทั้งสามรีบคุกเข่าด้วยความสั่นเทาพลางร้องทุกข์อย่างพร้อมเพรียงว