บทที่ 720 มงคลมาแล้ว (3)

หนานกงมั่วกลอกตาอย่างอดไม่ได้ ไยจึงเอ่ยถึงอาจารย์และอาจารย์อาแล้วเล่า

คุณชายเสียนเกอกัดฟัน “หลายวันมานี้เจ้าไม่รู้สึกว่าตนเองไม่สบายตรงไหนเลยหรืออย่างไร”

“เหนื่อยมากนับหรือไม่” ยุ่งจนมืดฟ้ามัวดิน แต่ละวันนอนเพียงสองสามชั่วโมง ผู้ใดบ้างจะไม่เหนื่อย ทำงานหนักหน่วงใช้พลังง

บทที่ 721 ท่านอ๋องช่างเข้าใจเล่น เกิดเรื่อง (1)

“ช้าหน่อยๆ...เว่ยจวินมั่วเจ้าบ้านี่ ลงมือร้ายกาจเสียจริง เห็นสตรีดีกว่าเพื่อนจริงๆ” คุณชายฉังเฟิงบ่นพึมพำ

แม้ไม่รู้ว่าคุณชายฉังเฟิงสนทนาอันใดกับท่านแม่ทัพ แต่รู้สึกว่าเขาสมควรโดนแล้ว

เว่ยจวินมั่วนั่งอยู่หลังโต๊ะหนังสือคนเดียว ตรงหน้าเป็นจดหมายที่เ

บทที่ 722 ท่านอ๋องเข้าใจเล่นเสียจริง เกิดเรื่อง! (2)

จูชูอวี้เลิกคิ้วพลางเอ่ย “แน่นอนอยู่แล้ว ข้าไปอวยพรพี่สะใภ้เรียบร้อยแล้ว พี่สะใภ้ใหญ่ไม่ไปหรอกหรือ”

เฉินซื่อสีหน้าเหยเก “ย่อมต้องไปอยู่แล้ว เพียงแต่ว่า…ไม่ได้เจอกับน้องสะใภ้ก็เท่านั้นเอง”

จูชูอวี้อมยิ้มพลางเอ่ยขึ้นว่า “ที่แท้แล้วก็เป็นเช่นนี้