บทที่ 712 ผู้ว่าการที่อัดอั้นตันใจ (3)

หนานกงมั่วเลิกคิ้ว มองไปยังเยี่ยนอ๋องอย่างไม่เข้าใจ เยี่ยนอ๋องหัวเราะหยัน เอ่ย “อย่ามาหลอกข้า หากไม่เป็นอันใดดังที่เจ้าเอ่ย ของที่เจ้าให้มาเมื่อสองวันก่อนจะมีไว้เพื่อสิ่งใด”

หนานกงมั่วถอนหายใจ “เสด็จลุงไม่ควรให้คนไม่คุ้นเคยเข้าใกล้ตัวจนเกินไปเลยจริงๆ”

“อาก

บทที่ 713 การลอบสังหารที่ล้มเหลว (1)

หนานกงมั่วคล้ายจะยิ้มทว่าไม่ยิ้มมองไปยังผู้ว่าการโยวโจว วาจานี้ดูคล้ายจะเกรงใจ ทว่าความหมายโดยนัยกลับไม่มีความเกรงใจแล้ว หากเซียวเชียนชื่อเป็นคนใจแคบ ก็คงรู้สึกไม่พอใจ เซียวเชียนชื่อทำราวกับไม่ได้ยินวาจาของผู้ว่าการโยวโจว ใบหน้าเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม เอ่ย “ใต้เท้าฉีบ

บทที่ 714 การลอบสังหารที่ล้มเหลว (2)

หนานกงมั่ววางถ้วยชาในมือลง เอ่ยเสียงเรียบ “ใต้เท้าฉียังมีเรื่องใดหรือไม่ หรือว่า ท่านมีความคิดที่ดีกว่านี้”

ผู้ว่าการโยวโจวใบหน้าทะมึน เอ่ยถาม “ไม่รู้ว่าจวิ้นจู่คิดว่าต้องการคนมากเพียงใดจึงจะเหมาะสม ข้าเองก็ต้องการทำเพื่อโยวโจวให้ดีที่สุดเช่นกัน”

หนานกงมั่วค