บทที่ 690

การเลือกและพ่อลูก (1)

ทหารองครักษ์หันไปทำความเคารพหนานกงมั่ว เอ่ย “รายงานจวิ้นจู่ ถึงเวลาแล้วขอรับ”

หนานกงมั่วยิ้ม “ได้ เจ้าทำหน้าที่เถิด ข้าไม่รบกวนพวกเจ้าแล้ว” เอ่ยจบ หมุนตัวเตรียมเดินออกไป ด้านนอกประตูมีทหารองครักษ์คนหนึ่งวิ่งเข้ามาอย่างรีบร้อน “รายงานจวิ้นจู่ แม่ทัพจ้าวมาขอพบข

บทที่ 691

การเลือกและพ่อลูก (2)

มองดูคู่พ่อลูกตรงหน้า หนานกงมั่วถอนหายใจเบาๆ “อ้อ แม่ทัพจ้าวเอ่ยจริงหรือ”

แม่ทัพจ้าวชะงักไปชั่วครู่ เมื่อเข้าใจสิ่งที่นางถามจึงรีบพยักหน้า เอ่ยตอบว่า “ใช่แล้วขอรับ ขอจวิ้นจู่ช่วยบุตรชายของข้าด้วย”

หนานกงมั่วพยักหน้าพึงพอใจ มุมปากยกยิ้มบาง เอ่ย “น่าสงสารจิต

บทที่ 692

ของขวัญวันไหว้พระจันทร์ (1)

คุณชายเว่ยเลิกคิ้ว เห็นชัดว่าไม่เชื่อ

“จริงๆ” หนานกงมั่วจนปัญญา เอนศีรษะซบลงบนไหล่ของเขาแล้วเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานให้ฟัง เล่าเรื่องที่ตนทำกับตระกูลจ้าวให้เขาฟังจนหมด เว่ยจวินมั่วขมวดคิ้วเบาๆ “ไยอู๋สยาจึงชอบทำอันใดไม่เด็ดขาดเช่นนี้แล้วเล่า”

หนานกงมั