บทที่ 653 กลุ่มคาราวานพ่อค้าที่เดินทางในยามค่ำคืน (1)

หนานกงมั่วกะพริบตาเบาๆ แสดงให้เห็นว่านางเข้าใจในสิ่งที่เขาเอ่ย แน่นอนว่าเป็นการหลีกเลี่ยงการปะทะกับชาวเป่ยหยวน เพราะในยามที่พวกนางกำลังปะทะกับชาวเป่ยหยวนอย่างเมามันอยู่นั้น เบื้องหลังของค่ายทหารก็อาจจะถูกเซียวเชียนเยี่ยหักเงินเดือนอยู่ก็เป็นได

บทที่ 654 กลุ่มคาราวานพ่อค้าที่เดินทางในยามค่ำคืน (2)

หนานกงมั่วยิ้มพลางเอ่ย “มิกล้า ล้วนเดินทางทำมาหากินทั้งนั้น”

เมื่อเห็นรอยยิ้มของนาง ชายวัยกลางคนก็อึ้งไปชั่วครู่หนึ่ง เขาเดินทางมาทั่วสารทิศ ประสบการณ์ก็ถือว่ามีไม่น้อย แต่น้อยนักที่จะเห็นสตรีที่มีใบหน้างดงามและบุคลิกโดดเด่นเช่นนี้ บุตรีขอ

บทที่ 655 ความรักของหนุ่มสาวชาวเป่ยหยวน (1)

หนานกงมั่วหันไปจุดตะเกียงในกระโจม แล้วจึงยักไหล่พลางเอ่ย “ข้ารู้ ข้าก็แค่หยอกเล่นเท่านั้น”

“ดังนั้น หลังจากที่กลับไปแล้วเจ้าจะต้องชดเชยให้ข้า”

“…” จะแสร้งทำเป็นว่าไม่ได้เอ่ยอันใดได้หรือไม่

เช้าวันรุ่งขึ้น ทั้งสองฝ่ายก็พากันเก็บข้าวของเตรียม