บทที่ 648 ทำในสิ่งที่รู้ทั้งรู้ว่าทำไม่ได้ (1)

“ศิษย์พี่ล่ะ” หนานกงมั่วเลิกคิ้วขึ้นสูง รวดเร็วเพียงนี้เลยหรือ เสียงบรรเลงดนตรีของศิษย์พี่ยิ่งเล่นยิ่งแย่ลง

คุณชายเว่ยฉีกยิ้มพร้อมกับเอ่ยขึ้นว่า “คุณชายเสียนเกออารมณ์ไม่ค่อยดี อย่าไปรบกวนเขาเลย”

“อารมณ์ไม่ดีหรือ” หนานกงมั่วถามขึ้นด้วยความแปล

บทที่ 649 ทำในสิ่งที่รู้ทั้งรู้ว่าทำไม่ได้ (2)

“ใครเป็นคนบอกเจ้า”

เฉินซิวก็ชี้ไปยังเซวียปินที่นอนอยู่ข้างๆ ด้วยความเหนื่อยล้า

หนานกงมั่วจึงเลิกคิ้วขึ้นพลางถาม “เจ้าไม่รู้สึกว่าเขากำลังหลอกใช้เจ้าอยู่หรือ”

เฉินซิวพยักหน้าเบาๆ “ข้าเองก็คิดเช่นนี้เหมือนกัน แต่ข้ากลับรู้สึกว่าสิ่งที่เขาเอ

บทที่ 650 หมอที่มาใหม่ (1)

“หืม” ท่านหมอซือจ้องนางตาเขม็ง ราวกับว่าเตรียมจะโจมตีอยู่ตลอดเวลาอย่างไรอย่างนั้น

“ขอทางด้วย ท่านขวางทางข้าอยู่ หรือท่านจะเดินไปก่อน” วันๆ เอาแต่หาเรื่องชาวบ้านไปทั่ว คิดว่านางกินอิ่มแล้วว่างจนไม่มีอันใดทำงั้นหรือ

สีหน้าของท่านหมอซือถอดสีทันทีทันใด สบถเสียงในลำ