บทที่ 633 สงครามน้ำลาย จงใจหาเรื่อง (3)

ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มของเกาอี้ปั๋วนิ่งค้างไปหลายส่วน ฝืนยิ้มออกมา เอ่ย “จวิ้นจู่สั่งสอนได้ถูกแล้ว ข้าจะต้องดูแลภรรยาของข้าให้เป็นอย่างดี ขอจวิ้นจู่อย่าได้ถือสา”

“มิกล้า” หนานกงมั่วเอ่ยเสียงเรียบ

“ซิงเฉิงจวิ้นจู่” โจวเซียงจับคนประคองตนเองเอาไว้ท

บทที่ 634 แต่งงาน (1)

เกาอี้ปั๋วกวาดตามองนางเล็กน้อย จากนั้นจึงสะบัดแขนเสื้อเดินเข้าไปด้านใน

ออกมาจากเรือนรับแขก กลับมาถึงเรือนองค์หญิงฉังผิง เซียวเชียนเหว่ยและเซียวเชียนชื่อสองพี่น้องมารออยู่ในเรือนก่อนแล้ว มองหนานกงมั่วที่เดินกลับมาอย่างไม่รีบร้อนคิดว่าคงไม่มีอันใดแล้ว เซียวเชียนชื่อยกมือขึ

บทที่ 635 แต่งงาน (2)

แม้โจวเซียงจะโกรธ แต่ก็ไม่เอ่ยอันใดมาก เขารู้ดีอยู่แก่ใจ หยวนชุนมีใจซื่อสัตย์ต่อราชสำนัก หลังจากเรื่องหนานกงไหวหยวนชุนก็คือวีรบุรุษร่วมก่อตั้งประเทศเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นบิดาผู้ให้กำเนิดของฮองเฮา พ่อตาของฝ่าบาท หากไม่ถึงที่สุด ฮ่องเต้ไม่มีทางแตะต้