บทที่ 619 ช่วงพิธีแต่งงาน (1)

เดินออกมาจากโรงเตี๊ยมได้ไม่ไกลนัก เซียวเชียนจย่งก็รีบถอดเครื่องแบบองครักษ์ออกวิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าหนานกงมั่ว หนานกงมั่วกวาดตามองเขา “เห็นแล้วหรือ พอใจหรือไม่”

“พี่สะใภ้” เซียวเชียนจย่งใบหน้าแดงระเรื่อ ทว่าไม่ใช่เกิดความรู้สึกรักแรกพบ ทว่าเป็นเรื่องที่ตนเองอยากมาเ

บทที่ 620 ช่วงพิธีแต่งงาน (2)

พระชายาเยี่ยนอ๋องพยักหน้า มองไปยังเซียวเชียนชื่อ เอ่ย “ยามนี้ในจวนกำลังยุ่ง เรื่องของภรรยาเจ้าข้าก็คร้านจะคิดเล็กคิดน้อย ให้นางมาเป็นลูกมือเสด็จอาและพี่สะใภ้ของเจ้าเถิด มีบทเรียนครั้งนี้แล้ว นางก็คงจะรู้ขอบเขตแล้ว หากสร้างเรื่องอีกก็อย่าหาว่าข้าที่เป็นแม่สามีไม่ไว้หน

บทที่ 621 ช่วงพิธีแต่งงาน (3)

เว่ยจวินมั่วมองไปยังมารดาด้วยท่าทางใสซื่อ ไม่ใช่เขามีเรื่องให้คุยมากมาย เป็นเสด็จลุงที่มีเรื่องคุยมากมายต่างหาก เสด็จลุงมีเรื่องต้องคุย เขาที่เป็นผู้น้อยคงไม่อาจบอกให้พระองค์หุบปากได้หรอกใช่หรือไม่

หนานกงมั่วลุกขึ้นพร้อมกับหัวเราะ เอ่ย “วันนี้ไม่มีเรื่องอันใดแล้ว