บทที่ 607 ยั่วยุ คนชุดคลุมสีดำลึกลับ (3)

เพียงแต่ ความชื่นชมที่มีต่อหนานกงมั่วกลับมีเพิ่มขึ้นกว่าหลายเท่า สมแล้วที่เว่ยฮูหยินผู้นี้เป็นบุคคลที่ท่านอ๋องและขุนพลจูยอมให้มาอยู่ในสนามรบ การต่อสู้ ความกล้าหาญ วิชาการแพทย์ ความรอบรู้ ต่อให้อยู่ท่ามกลางบุรุษก็เหนือชั้นกว่ามาก

‘ฟิ้ว! ’ ลูกธนูพุ่งตรงแห

บทที่ 608 ปรากฏร่องรอยอีกครั้ง (1)

หนานกงมั่วเอ่ยด้วยความแปลกใจ “อ้อ สังหารไปกี่คนกัน”

เซวียปินยกมือทำสัญลักษณ์เลขหก หนานกงมั่วเลิกคิ้ว ลงสนามรบครั้งแรกก็สังหารศัตรูไปถึงหกคนเลยหรือ ไม่เลวเลยจริงๆ ดูเหมือนว่าการต่อสู้ที่สอนมาตลอดหลายวันมานี้ไม่ได้สูญเปล่า ในที่สุดเซวียปินก็รู้สึกดีขึ้นมาจากก

บทที่ 609 ปรากฏร่องรอยอีกครั้ง (2)

มีเพียงพวกเซวียปินไม่กี่คนที่นั่งขมวดคิ้วมองเนื้อย่างมันเยิ้มในมืออยู่ด้านข้าง เซวียปินบ่นเสียงเบา “เหล้าก็ไม่มี เนื้อนี่จะอร่อยได้เยี่ยงไร”

เฉินซิวยัดชิ้นเนื้อในมือใส่เข้าไปในปากของเขา เอ่ยอย่างเบื่อหน่าย “กินเข้าไปเถิด ดื่มเหล้าในกองทัพมีโทษหนัก เจ้านึกว่า