บทที่ 563 ลุงที่แสนดีแห่งอาณาจักรเซี่ยที่ยิ่งใหญ่ (2)

หนานกงมั่วพยักหน้า เอนตัวพิงเขา “เหนื่อยจริงๆ” การเดินทางครั้งนี้กินเวลาเกือบหนึ่งเดือน จะไม่เหนื่อยได้อย่างไร

“พักผ่อนก่อนเถิด” เว่ยจวินมั่วลูบผมนางเบาๆ หนานกงมั่วส่ายหน้า เอ่ยอย่างเกียจคร้าน “นอนไม่หลับ นั่งพักสักหน่อยแล้วค่อยไปดูเสด็จแม

บทที่ 564 ลุงที่แสนดีแห่งอาณาจักรเซี่ยที่ยิ่งใหญ่ (3)

องค์หญิงฉังผิงพยักหน้า เอ่ย “นิสัยของจวินเอ๋อร์ข้ารู้ดี พวกเจ้าอยากแยกออกไปอยู่ข้างนอกใช่หรือไม่”

หนานกงมั่วตกใจเล็กน้อย หันกลับมามององค์หญิงฉังผิง องค์หญิงฉังผิงยิ้มพลางลูบหลังมือนางเบาๆ เอ่ย “ไม่เป็นไร ข้าเองก็คิดว่าย้ายออกไปก็ดีเหมือนกั

บทที่ 565 การขนส่งที่ไม่มีค่าขนส่ง (1)

คนเช่นนี้อย่าว่าแต่เป็นสตรีเลย ต่อให้เป็นบุรุษก็ยังมีเพียงไม่กี่คนที่จะยอดเยี่ยมไปกว่านาง กล่าวได้ว่า เสด็จพ่อพระราชทานชายาที่ดีให้จวินมั่วโดยไม่ได้ตั้งใจ

“เสด็จลุงชมเกินไปแล้วเพคะ” หนานกงมั่วหลุบตาลง

เยี่ยนอ๋องโบกมือ เอ่ย “ช้าไม่ชอบอะไรที่ไม่เป็นคว