บทที่ 530 หญิงกบฏ (2)

เซียวเชียนจย่งมองซ้ายมองขวา เอ่ยถามเสียงเบา “เช่นนั้น...ตอนนี้ไม่เป็นอันใดแล้วใช่หรือไม่ขอรับ”

ด้านข้าง เซียวเชียนชื่อส่ายหน้า “เกรงว่า...พึ่งจะเริ่มต้นขึ้นหรือไม่” เกิดความเปลี่ยนแปลงในวังหลวง ไยจะเป็นเพียงการสังหารเซียวฉุนเพียงคนเดียว จับหนานกงไหวแล้วก็จบอย่างนั้นหรือ

บทที่ 531 หญิงกบฏ (3)

“ได้รับคำชื่นชมจากจวิ้นจู่ ท่านพ่อคงรู้สึกยินดียิ่งแล้ว” ฉินจื่อซวี่เอ่ย

เว่ยจวินมั่วเอ่ย “ดูเหมือนตระกูลใหญ่ในจินหลิงจะมีวิธีแล้ว”

ฉินจื่อซวี่ถอนหายใจ ไหนเลยจะไม่เข้าใจความหมายของเว่ยจวินมั่ว เพียงแต่... “คุณชายเว่ย คิดจะไปโยวโจวหรือ” ความสัมพันธ์ของเว่ยจวินมั่วและเ

บทที่ 532 ตัวเบี้ยที่ถูกทอดทิ้ง เยี่ยมนักโทษ (1)

ทุกคนหันไป คู่สามีภรรยาเดินจูงมือเคียงคู่กันออกมา หนานกงมั่วยืนอยู่ข้างเว่ยจวินมั่ว อาภรณ์สีครามคล่องแคล่ว รอยยิ้มเบิกบานราวกับดอกไม้ ดวงตาคู่สวยคล้ายจะยิ้มทว่าไม่ยิ้มมองหร่วนอวี้จือผู้ทรงคุณธรรม

หร่วนอวี้จือเบิกตากว้าง ราวกับลำคอพึ่งกลืนไข่ไก