บทที่ 506 ลูกสาวตัวดี (2)

หนานกงมั่วเอ่ย “เพราะเหตุใดหรือ”

เฉียวเย่ว์อู่หัวเราะแล้วจึงเอ่ย “ก็เพราะว่าท่านแม่ของข้าตั้งครรภ์เจ้าค่ะ”

“เย่ว์อู่” เฉียวเฟยเยียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แหลมสูงและตื่นตระหนก สีหน้าอ่อนโยนกลับกลายเป็นดุร้ายและร้อนรน

เฉียวเย่ว์อู่หันกลับไปมองมารดาของตนด้วยสีหน้า

บทที่ 507 ลูกสาวตัวดี (3)

หนานกงไหวลูบหลังปลอบใจเฉียวเฟยเยียนเบาๆ “อย่าร้องไห้ไปเลย เย่ว์อู่ไม่รู้ความ ข้าจะสั่งสอนนางเอง”

เฉียวเย่ว์อู่หัวเราะ เลิกคิ้วแล้วมองไปยังหนานกงไหว “ท่านลุงหนานกง ถึงแม้ท่านพ่อของข้าจะเสียชีวิตไปแล้ว แต่ว่าถ้าข้าไม่ใช่นานสกุลเซียว ก็ต้องนามสกุลเฉียว ย่อมมิใช่หน้าที

บทที่ 508 โหมโรง (1)

“ข้าหาสิ่งของเจอแล้ว แต่ตอนนี้เข้าไปในห้องหนังสือไม่ได้ แต่เจ้าอาจมีโอกาส” หนานกงชวี่เอ่ย “เพียงเจ้านำกล่องนั้นออกมาให้ข้า ข้าสัญญาว่าข้าจะนำหนานกงซูมาให้เจ้าภายในหนึ่งเดือน แล้วอีกอย่างเจ้าคงเคยได้ยินว่าท่านพ่อของข้าได้รับสมบัติมากมายจากบทที่เขาลงสนามรบยามนั้น ข้าจะแบ่งให้