บทที่ 50 กิจการของสกุลเมิ่ง

พ่อบ้านเห็นว่าไม่มีธุระของตนแล้วจึงถอนหายใจเบาๆ แล้วเอ่ยขึ้นว่า “ในเมื่อไม่มีเรื่องอื่นใดแล้ว ข้าน้อยต้องขอตัว เงินเดือนของคุณหนูใหญ่ทุกเดือนได้เหมือนคุณหนูรองคือสิบห้าตำลึงเงิน ฮูหยินบอกเดือนนี้เกินครึ่งเดือนมาแล้ว จึงให้คุณหนูใหญ่สิบตำลึงเงินไปก่อน อีกเดี๋ยวข้าน้อยจะ

บทที่ 51 ถูกเงินตบหน้า

“ท่านป้า เจียวเอ๋อร์ล่ะเจ้าคะ” หนานกงเจียวรีบถาม

สายตารังเกียจฉายวาบเข้ามาในแววตาเจิ้งซื่อชั่วครู่ ทว่าไม่นานก็ปกปิดเอาไว้ ยิ้มตอบ “ท่านป้ามีของเล่นมาให้เจ้า เดี๋ยวจะส่งไปให้”

“ท่านป้าดีที่สุดเลยเจ้าค่ะ” หนานกงเจียวเอ่ยด้วยท่าทางยินดี

“คุยอันใดกันถึงได้ดีใจถึงเพีย

บทที่ 52 ของขวัญจากหอไต้เย่ว์

คิดจะใช้เงินตบหน้าคนอย่างหนานกงมั่วงั้นหรือ ตาของเจิ้งซื่อคงมองพลาดไปแล้ว หากนาง หนานกงมั่ว อยากใช้เงินทุบใครล่ะก็ นางสามารถทุบคนในจวนหนานกงให้ตายได้เกือบครึ่งเลยก็ว่าได้

ยิ่งไปกว่านั้น...คิดจะใช้หนึ่งพันตำลึงมาแลกกับกิจการที่ควรเป็นของหนานกงชิงอย่างนั้นหรือ ฝันสวย