บทที่ 484 เจ้าเด็กกวนประสาท (1)

หนานกงมั่วรู้สึกขบขัน เพราะมิได้เดือดร้อนเรื่องเงินจึงสมควรถูกพังร้านแล้วอย่างนั้นหรือ นี่มันตรรกะแบบใดกัน

มองไปยังหนานกงเจียวที่ยืนกรานเหตุผลของตัวเอง หนานกงมั่วจึงเอ่ยเสียงเข้ม “หากสมองเจ้ามีปัญหาก็รีบกลับไปกินยาเสีย อย่ามาเที่ยวเล่นข้างนอกอีก”

“ท่านด่าข้าหรือเ

บทที่ 485 เจ้าเด็กกวนประสาท (2)

“ยิ่งไปกว่านั้น พี่หญิงรองก็มีเลือดเนื้อเชื้อไขของฝ่าบาทอยู่ในครรภ์แล้ว เพื่อลูกในครรภ์ของพี่หญิงรองแล้ว อย่างไรเสียตระกูลจูของเราก็ยังอยู่ข้างฝ่าบาท ฝ่าบาทไม่คิดว่าสมเหตุสมผลหรือเพคะ” จูชูอวี้เอ่ยด้วยรอยยิ้ม

เซียวเชียนเยี่ยนึกถึงชายารองจูที่ตั้งท้องมาหลายเดือน นึก

บทที่ 486 เจ้าเด็กกวนประสาท (3)

หนานกงมั่วเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “จริงๆ แล้วเจ้าก็ยังสู้ได้ หากรู้สึกคันไม้คันมือเมื่อใด ก็มาเรียนรู้จากข้าได้ ข้า..ยินดีเป็นอย่างยิ่ง”

เซียวเชียนจย่งเบะปาก สายตาที่มองไปยังหนานกงมั่วไม่ได้ดูหมิ่นและไม่พอใจเช่นเมื่อก่อนแล้ว แต่ทำราวกับเขากำลังเห็นปีศาจเสียมากกว่า หญิงผู้น