บทที่ 450 ความสัมพันธ์อวี่เลี่ยง (1)

“ฝ่าบาท” จูชูอวี้ปรากฏตัวขึ้นหน้าประตู หลุบสายตาลง คิ้วกดต่ำไปพร้อมกับสายตา เซียวเชียนเยี่ยหันกลับมามองนาง ดวงตาเผยความโกรธออกมา เอ่ยเสียงเย็น “คุณหนูใหญ่ตระกูลจูสมแล้วที่เป็นสตรีผู้มีความสามารถในจินหลิง ช่างแล่นเรือไปตามลมเก่งเสียเหลือเกิน” ตั้งแต่ถูกขังอยู่ที่

บทที่ 451 ความสัมพันธ์อวี่เลี่ยง (2)

หนานกงมั่วเลิกคิ้วเอ่ยด้วยรอยยิ้มบาง “มิกล้า ยามนี้เย่ว์จวิ้นอ๋องกำลังจะขึ้นครองบัลลังก์ ตระกูลจูกำลังจะเติบโต ซั่นจยาเซี่ยนจู่เกรงใจแล้ว” จูชูอวี้มองใบหน้างดงามบริสุทธิ์ของหนานกงมั่ว จากนั้นนึกถึงร่องรอยที่ไม่มีวันลบออกได้บนใบหน้าของตนเอง อดไม่ได้ยกมือขึ้นสัมผ

บทที่ 452 กวนประสาท (1)

องค์หญิงฉังผิงยิ้มบาง “กับน้องเจ็ดเจ้าไม่ต้องกังวล อย่ามองว่านางดื้อด้านไม่ฟังใคร นางรู้ขอบเขตอยู่ในใจ นางรู้ว่าสิ่งใดที่ควรทำไม่ควรทำ แต่เจ้า ยามนี้จวินเอ๋อร์ไม่อยู่ ทุกเรื่องในจวนเราคงต้องลำบากเจ้าแล้ว มีอันใดที่มารดาช่วยได้ ให้เจ้ารีบบอกเป็นพอ”

หนานกงมั่วพยักหน้า ยิ้มพล