บทที่ 437

สาเหตุการสิ้นพระชนม์ขององค์รัชทายาท (1)

เว่ยจวินมั่วพยักหน้า หมุนตัวเดินมุ่งหน้าออกไปด้านนอก

“นี่ เจ้าจะไปไหน แผลของเจ้ายังไม่หายดีนะ หากเจ้าออกไปแล้วเกิดอันใดขึ้น มั่วเอ๋อร์ไม่ฉีกข้าเป็นชิ้นๆ เลยหรือ” คุณชายเสียนเกอรีบตามออกไป เว่ยจวินมั่วไม่หยุดเท้าเลยแม้เพียงนิด เอ่ยเสียงเรียบ “คน

บทที่ 438

สาเหตุการสิ้นพระชนม์ขององค์รัชทายาท (2)

“องค์รัชทายาท...รัชทายาท...” เลือดสีสดไหลซึมออกมาจากมุมปากของฮ่องเต้ไม่หยุด ทำให้ขันทีนางกำนัลต่างพากันตกอกตกใจกระวนกระวาย “ฝ่าบาท...ฝ่าบาทรักษาพระวรกายด้วยพ่ะย่ะค่ะ องค์รัชทายาทนั้นกตัญญู หากรู้ว่าฝ่าบาทเป็นเช่นนี้...องค์รัชทายาทที่อยู่บนสรวงสวร

บทที่ 439

สาเหตุการสิ้นพระชนม์ขององค์รัชทายาท (3)

“เสด็จแม่เพคะ” เสียงใสดังขึ้นจากทางด้านหลัง องค์หญิงฉังผิงสะดุ้งรีบหันกลับไป มองเห็นหนานกงมั่วยืนมองมายังตนอยู่ไม่ไกล องค์หญิงฉังผิงยกมือขึ้นกุมหน้าอก เอ่ย “อู๋สยาหรือ เจ้ากลับมาได้เยี่ยงไร เจ้าเด็กคนนี้...กลับมาไยจึงไม่บอกกันสักคำ” หนานกงมั่วเองก