บทที่ 424 ข้าหลอกเขา (3)

ฝังพยักหน้าเงียบๆ หนานกงมั่วจึงสั่งการ เอ่ยว่า “รีบส่งม้าเร็วไปยังผิงโจวทันที สืบเรื่องราวของผิงโจวจวิ้นอ๋องมาให้หมดทุกเรื่องโดยละเอียด อีกทั้ง...รายงานฝ่าบาทสักหน่อย เดี๋ยวจะโทษว่าเราจัดการอะไรตามใจชอบ”

“ขอรับ จวิ้นจู่”

ในเรือนเล็กๆ อีกมุมหนึ่งของเมือง เซียวเชียนเยี่ยส

บทที่ 425 ข้าหลอกเขา (4)

“ทูลท่านอ๋อง ซิงเฉิงจวิ้นจู่ขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ” ด้านนอก องครักษ์รีบวิ่งเข้ามารายงาน

ทั้งสองมองสบตากัน แววตาฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย เห็นชัดว่าคาดไม่ถึงที่พวกเขายังไม่ไปหาหนานกงมั่วทว่าหนานกงมั่วกลับเป็นฝ่ายมาหาพวกเขาเอง จูชูอวี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย เอ่ย “ท่านอ๋อง เกรงว่าจวิ้น

บทที่ 426 หน่วยกล้าตายของผู้ใด (1)

ออกมาจากเรือนเล็กแล้ว เดินเอื่อยเฉื่อยอยู่บนถนนที่ว่างเปล่า ฝังเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัย “จวิ้นจู่ เมื่อครู่ท่าน...”

หนานกงมั่วเอ่ยตอบ “ลองหยั่งเชิงเขาดูก็เท่านั้น ดูเหมือนว่าเซียวเชียนเยี่ยและผิงชวนจวิ้นอ๋องนั้นมีการร่วมมือกันเป็นการส่วนตัวจริงๆ เย่ว์จวิ้นอ๋องผู้นี