บทที่ 418 จดหมายลับของคุณชายเสียนเกอ (3)

“จู ชู อวี้!” จิ้นจั๋วหน้าซีด กัดฟันเอ่ย “เจ้าคิดว่าข้ามิกล้าแตะต้องเจ้าจริงๆ ใช่หรือไม่”

จูชูอวี้เลิกคิ้ว จากนั้นจึงยิ้มแล้วเอ่ยว่า “เจ้าจะทำอันใด ฆ่าข้าหนทอ เจ้าฆ่าสิ หน้าตาของข้าเป็นเช่นนี้...ข้าก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปแล้ว!”

จิ้นจั๋วหลับตาลง เก็บควา

บทที่ 419 จดหมายลับของคุณชายเสียนเกอ (4)

เว่ยจวินมั่วสีหน้านิ่งทว่ากลับขมวดคิ้วแน่น “แถบรอบๆ เขาลั่วหยางไม่มีแม่น้ำใหญ่ เมืองลั่วหยาง เมืองเล็กๆ ที่อยู่ใกล้ที่สุดก็อยู่ตั้งสามสิบลี้ ที่ตั้งของผิงโจวอยู่ใกล้หนานเจียง จำนวนราษฎรน้อยอยู่แล้ว เจ้าบอกว่ามีคนเสียชีวิตเยอะ เยอะเพียงใดหรือ”

จิ้นจั๋วไหวไห

บทที่ 420 ความลึกลับของเขาลั่วหยาง (1)

ลิ่นฉังเฟิงที่ตรวจดูสมุดบัญชีอยู่ข้างๆ เงยหน้าขึ้นมา “ไม่ใช่ หากออกไปใช้ชีวิตนอกหลิงโจว เดินทางไปทางเหนือสามารถข้ามแม่น้ำไปจิงโจว เดินทางไปทางทิศตะวันออกสามารถไปเฉวียนโจว เดินทางไปทางทิศตะวันตกสามารถไปเมืองจินหลิง ไยพวกเขาต้องข้ามเขาไปผิงโจวด้วย ผิงโจวก็มิได้เ