บทที่ 405 เกือบถูกลักพาตัว (2)

กงอวี้เฉินเอ่ยถามด้วยความสงสัยโดยไม่ได้ไตร่ตรองก่อน หากไม่สวมหน้ากากดุร้ายนั่นเอาไว้ คงเกือบได้เห็นใบหน้ามึนงงดูใสซื่อ ราวกับไม่เข้าใจสิ่งใดเลยของเขาไปแล้ว ไยหนานกงมั่วต้องเกิดไอสังหารกับเขาเพราะคนที่ไม่รู้จักกระทั่งไม่เคยเห็นเหล่านั้นด้วย เนิ่นนานจึงพยักหน้า สรุปความ

บทที่ 406 เกือบถูกลักพาตัว (3)

ลิ่นฉังเฟิงส่งเสียงหยัน “เรื่องอื่นไม่แน่ แต่เรื่องนี้คงบอกได้ยากแล้ว รอจวินมั่วกลับมาค่อยว่ากันเถิด ข้าไม่เชื่อว่ากงอวี้เฉินจะฆ่าชวีเหลียนซิงจริงๆ”

หนานกงมั่วถอนหายใจ “เจ้าคิดว่ากงอวี้เฉินเหมือนคนที่ไม่สังหารคนแก่และสตรีหรือ” คนแบบกงอวี้เฉิน บอกได้ยากว่าชีวิตคนในสา

บทที่ 407 สุดท้ายแล้วก็ขุดหลุมฝังตัวเอง (1)

หนานกงมั่วรู้สึกเจ็บหน้าอก ภาพตรงหน้าพลันดับมืดลง

มองหนานกงมั่วที่ค่อยๆ ล้มลงตรงหน้าตนเอง กงอวี้เฉินจึงเก็บแส้และมองไปยังหญิงสาวที่นอนอยู่บนพื้นพลางถอนหายใจ “นิสัยของจวิ้นจู่ ใจร้อนไปสักหน่อย รับมือได้ยากเสียจริง” ก้าวเดินไปด้านหน้าสองก้าว กำลังจะก้มลงไ