บทที่ 397 ปากของปัญญาชน เขี้ยวของงูพิษ (3)

“ไต้เท้าตาน” หนานกงมั่วเท้าคางกับโต๊ะตรงหน้า เอ่ยเนิบช้า

ตานซินหันกลับมาหาหนานกงมั่ว แสดงความเคารพด้วยท่าทีเย่อหยิ่ง เอ่ย “คารวะซิงเฉิงจวิ้นจู่ จวิ้นจู่เป็นถึงคุณหนูสูงศักดิ์แห่งจินหลิง พักผ่อนสบายๆ อยู่เบื้องหลังเสียเถิด เบื้องหน้านั้นปล่อยให้เป็นเรื่

บทที่ 398 พบกับกงอวี้เฉินอีกครั้ง (1)

หนานกงมั่วพยักหน้า เอ่ยขึ้นอย่างเบื่อหน่าย “ไม่ว่าเยี่ยงไร รีบจัดการความวุ่นวายครั้งนี้ให้จบโดยไว เสบียงอาหารที่ข้าให้จัดเตรียมเรียบร้อยแล้วหรือไม่”

ฝังพยักหน้า “ตอนนี้เสบียงอาหารในมือที่รวบรวมมาได้มีเพียงสองแสนหาบ น้ำหนึ่งแก้วกับรถขนฟืนที่ไฟไหม้ แต่ใกล้มาถึง

บทที่ 399 พบกับกงอวี้เฉินอีกครั้ง (2)

แม้ว่าราชสำนักจะไม่จำเป็นต้องกลัวกลุ่มโจรเพียงไม่กี่คน แต่หากเป็นสถานการณ์ดังเช่นหลิงโจวในยามนี้ทำให้สงบก่อนสักหนึ่งวันคงจะเป็นสิ่งดีที่สุด

หนานกงมั่วพยักหน้า “ออกจากเมืองไปยังเขาฝูวั่ง ก่อนที่คนที่ฝ่าบาทส่งมาจะมาถึง ต้องจัดการเขาฝูวั่งเอาไว้ให้ได้” ชวีเหลียน