บทที่ 380 ใจคนไม่พอ คดโกงไม่สิ้น (2)

หนานกงมั่วกล่าวว่า “แล้วเช่นนี้ ฝ่าบาทจำเป็นต้องมอบของขวัญหรือไม่ เวลาจัดงานพิธีต้องออกเงินหรือไม่ ต้องมอบของกำนัลให้นางสนมหรือไม่ คนเราเมื่อเจริญสัมพันธไมตรีกันต้องมีค่าใช้จ่ายหรือไม่เล่า”

แน่นอนว่าฮ่องเต้ไม่ต้องมีค่าใช้จ่ายเหล่านี้ แต่สิ่งเหล่านี้ไม่สามารถเป็

บทที่ 381 เมืองเล็กอันแปลกประหลาด

ยังไม่ทันเข้าหลิงโจว ก็รู้สึกได้ถึงความหดหู่และความวุ่นวายหลังหายนะเสียแล้ว ตลอดทางล้วนมีผู้เดือดร้อนเป็นจำนวนไม่น้อย ทว่ารอบๆ จินหลิงนั้นกลับมีน้อยกว่า ส่วนเมืองที่อยู่ติดกับจินหลิงกลับไม่มีเลย ยุคสมัยนี้การส่งข่าวยังไม่ดีนัก จึงไม่น่าแปลกที่จินหลิงจะไม่ได้ข่าวครา

บทที่ 382 เมืองเล็กอันแปลกประหลาด (2)

หนานกงมั่วเงยหน้าขึ้นมองเว่ยจวินมั่วที่ยืนอยู่ข้างๆ เว่ยจวินมั่วเอื้อมมือไปจับมือนางไว้ สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจางๆ จากฝ่ามือของเขา หนานกงมั่วยิ้มเล็กน้อยและไม่เอ่ยอันใดให้มากความ

เดินตามเจ้าของโรงเตี๊ยมไปที่ห้องพักในเรือนด้านหลัง ตอนนี้ในโรงเตี๊ยมมีแขกเพียงสอ