บทที่ 366 มรดกสติปัญญา (3)

“เชียนเยี่ย จวินมั่ว” ฮ่องเต้ตรัสเสียงเข้ม

“พ่ะย่ะค่ะ”

“พ่ะย่ะค่ะ”

“รีบตรวจสอบทุกคนในวังทันที! ผู้ที่บังอาจมีนอกมีใน ประหารให้หมด!” ราชโองการของฮ่องเต้เต็มไปด้วยเจตนาสังหารอันเลือดเย็นและน่าสะพรึง เมื่อโอรสสวรรค์พิโรธ โลหิตย่อมไหลพราก ฮ่องเต้มิใช่ผู้ที่ไม่กล้าประหาร

บทที่ 367 มรดกสติปัญญา (4)

ใต้เท้าเหอผู้เฝ้าดูซิงเฉิงจวิ้นจู่เดินจากไปอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นมาตบหน้าผากตัวเอง “สมองข้านี่นะ”

ขณะเดินกลับไปที่เรือนพัก ซิงเฉิงจวิ้นจู่แหงนหน้ามองดวงจันทร์ที่สว่างไสวบนท้องฟ้าพลางพึมพำ “จะว่าไปแล้ว เรื่องใหญ่เช่นนี้แต่เขากลับทิ้งข้าไว้ รู้สึกโหวงๆ อยู่ไม่น้อย เป็นควา

บทที่ 368 พิษร้ายแรงที่สุดคือใจสตรี (1)

เว่ยซื่อจื่อเพียงพยักหน้า หยิบหนังสือบนโต๊ะขึ้นมา เอ่ย “ร่างกายของพวกปัญญาชนนั้นอ่อนแอเกินไป” แม้แต่เว่ยซื่อจื่อยังต้องยอมรับว่าเหอเหวินลี่เป็นคนที่มีอนาคตไกลแน่นอน หากเขาเป็นคนในยุทธภพ เว่ยซื่อจื่อก็ย่อมอยากได้ตัวเขามาร่วมในวังจื่อเซียว แต่น่าเสียดาย...ที่ปั