บทที่ 279 อู๋สยาผู้รับผลในสิ่งที่ก่อ (2)

เหอเหวินลี่ส่งเสียงหยัน “ข้าไม่มีทางไปหาเรื่องใครโดยไม่ลืมหูลืมตาดูก่อนอย่างแน่นอน ขอแค่พวกเจ้าอย่าสร้างความเดือดร้อนให้ข้าเป็นพอ ข้าเป็นเพียงผู้ว่าการเขตอิ้งเทียน ขุนนางขั้นสาม ในเมืองจินหลิงแห่งนี้ใครจะมาทุบข้าให้ตายก็ย่อมได้”

ที่แท้ยังโกรธเพราะเรื่องนี้

บทที่ 280 อู๋สยาผู้รับผลในสิ่งที่ก่อ (3)

“อู๋สยา” มองดูหญิงสาวที่มีรอยยิ้มเบิกบานตรงหน้าแล้วเสียงทุ้มของเว่ยจวินมั่วเอ่ยขึ้น หนานกงมั่วหันกลับมายิ้มตาหยีส่งให้เขา “ข้ากำลังช่วยซื่อจื่อฝึกจิตใจรับมือกับสตรี นี่ข้ากำลังทำเพื่อซื่อจื่ออยู่นะ” ใบหน้าหล่อเหลาของเว่ยจวินมั่วเข้มขึ้น มุมปากยกขึ้นแต้มรอยยิ

บทที่ 281 คัดจนมือขาด (1)

“อีกทั้ง กระหม่อมรู้ดีว่าเสด็จลุงทำสงครามอย่างหนักที่โยวโจว กระหม่อมยังต้องฝึกฝนอีกมาก”

ฉีอ๋องหัวเราะ “เจ้าเด็กนี่เจ้าช่างถ่อมตน สนามรบก็ลงไปแล้วสองสามหน อยู่กองกำลังคุ้มกันเมืองเช่นนั้นเจ้าจะได้ฝึกฝนอันใด” จินหลิงมีกองกำลังทหารนั้นไม่ผิด แต่พวกเขาไม่ทำสงครามนี่สิ กองทัพ