บทที่ 274 บังเอิญ ทำลายดอกบัวขาวนั้นก่อน (3)

หนานกงมั่วขมวดคิ้ว เอ่ยเสียงเรียบ “ฮูหยินผู้นี้ รบกวนอย่าได้นับญาติไปทั่ว ตั้งแต่เกิดมา มารดาของข้าไม่เคยเอ่ยถึงว่ามีน้องสาวเลยสักครั้ง”

ท่าทางของเฉียวเฟยเยียนสลดลง เอ่ยอย่างปวดใจ “พี่สาว...ไม่เคยเอ่ยถึงข้าเลยหรือ นางยังไม่ยอมให้อภัยข้าใช่หรือไม่”

“ไ

บทที่ 275 โบยก่อนค่อยว่ากัน (1)

“เกิดอันใดขึ้น ทำสิ่งใดกันอยู่รึ” ผู้ตรวจการเดินฝ่ากลุ่มคนที่รุมล้อมเข้ามา เอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ กวาดตามองผู้คนที่อยู่บนพื้น ดวงตามีประสบการณ์ไหววูบน้ำเสียงอ่อนโยนลงมาก “ทำอันใดกันอยู่หรือ”

หนานกงมั่วเอ่ยเสียงเรียบ “สามคนนี้มีเจตนาร้ายแอบอ้างเป็นญาติของข้า”

เว

บทที่ 276 โบยก่อนค่อยว่ากัน (2)

เฉียวเฟยเยียนปรากฏตัวครั้งสุดท้ายที่จวนฉู่กั๋วกงคือบทที่หนานกงไหวอยากรับนางเข้ามาเป็นอนุภรรยา ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาก็ไม่เคยปรากฏตัวอีกเลย ตอนนั้นหนานกงชวี่ยังไม่ทันสามขวบด้วยซ้ำ จะจำเรื่องเหล่านี้ได้หรือ

หนานกงชวี่เอ่ยเสียงเรียบ “ไม่ขอรับ เพียงเคยได้ยินว่ามีญาติผู้น