บทที่ 220 พระแปลก (2)

หนานกงซูชะงักงัน เข้าใจความหมายของเจิ้งซื่อทันใด จำต้องพยักหน้าตอบรับ “ลูกรู้แล้วเจ้าค่ะ”

เจิ้งซื่อลูบผมบุตรีเบาๆ พลางเอ่ย “สตรีแต่งออกเรือนแล้ว มีบุตรชายที่ดีสำคัญกว่าสามีที่ดี เจ้าเข้าใจหรือไม่ มารดาไม่มีบุตรชาย มิเช่นนั้น...จะลำบากดังเช่นทุกวันนี้หรือ” นางไม่มีบุตรชาย ดัง

บทที่ 221 พระแปลก (3)

“เสด็จลุงกล่าวถูกแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

งานพิธีใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จวนฉู่กั๋วกงเริ่มครึกครื้นขึ้นมา ก่อนพิธีแต่งงานสามวัน หนานกงมั่วเดินทางออกจากจวนฉู่กั๋วกงไปไหว้พระขอพรและถือศีลกินเจที่วัดต้ากวงหมิง ซึ่งเป็นประเพณีที่กำลังเป็นที่นิยมในจินหลิง บ้านเมืองสงบสุข ผู้คนที่เคยต้องการเพียงค

บทที่ 222 ไต้ซือเนี่ยนหย่วนผู้โชคร้าย (1)

หนานกงมั่วมองสำรวจเนี่ยนหย่วนให้ชัดเจนอีกครั้ง ถอนหายใจเบาๆ เอ่ย “ไต้ซือไม่เหมือนพระเลย”

“เอ๋” เนี่ยนหย่วนไม่เข้าใจ “ต้องเป็นเช่นไรจึงจะเป็นพระได้เล่า”

หนานกงมั่วชี้ไปที่วัดต้ากวงหมิงบนเขาตรงหน้า เสียงระฆังดังออกมา “ก็คงจะ...สวดมนต์ ไหว้พระกระมัง” อย