ตอน 215
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 215 ลุงที่คอยปกป้อง (3)
การเคลื่อนไหวครั้งนี้ของฮ่องเต้ดูไม่ธรรมดาเลย ไม่เพียงทดสอบนาง ขณะเดียวกันยังเป็นการระมัดระวังต่อโอรสของตนอีกด้วย คิดมาถึงตรงนี้ ใบหน้าของหนานกงมั่วจึงสงบและอ่อนโยนขึ้นมาก ราวกับคลื่นในใจเมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้น
“ชิงสิงก็นั่งลงเถิด” เยี่ยนอ๋องเอ่ย “น้องห้า ที่ข้าบอกกั
ตอน 216
บทที่ 216 คันมือ ตบสักที (1)
หนานกงมั่วจำต้องนั่งลง เอ่ย “มีอะไรน่าเล่ากัน อีกอย่าง ข้ายังมีองครักษ์ติดตามไปด้วย”
“โกหก” เซี่ยเพ่ยหวนเอนกายลงมาเอ่ยกระซิบเสียงเบา “ข้าได้ยินท่านพ่อบอกแล้ว คุณหนูใหญ่หนานกงข้ามฝั่งไปนำศีรษะของกบฏกลับมาด้วยตัวคนเดียว” สตรีธรรมดาไปอย่าว่าแต่นำศีรษะกลับมาคนเดียวได้เลย
ตอน 217
บทที่ 217 คันมือ ตบสักที (2)
หนานกงซูจ้องมองหนานกงมั่วนิ่ง ในใจสับสน หนานกงมั่วที่อยู่ตรงนั้นอยู่ในอาภรณ์สีขาวเรียบๆ ไม่มีการตกแต่งหวือหวา ชายเสื้อและแขนเสื้อมีลายปักดอกไม้ซับซ้อนด้วยเส้นไหมสีทองวิจิตร เรียบง่ายทว่าไม่ธรรมดา เคร่งขรึมทว่าไม่โอ่อ่า นั่งอยู่ท่ามกลางคุณหนูสูงศักดิ์ทั้งหลายทว่ากลับไม่ม