ตอน 215
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
ลุงที่คอยปกป้อง (3)
การเคลื่อนไหวครั้งนี้ของฮ่องเต้ดูไม่ธรรมดาเลย ไม่เพียงทดสอบนาง ขณะเดียวกันยังเป็นการระมัดระวังต่อโอรสของตนอีกด้วย คิดมาถึงตรงนี้ ใบหน้าของหนานกงมั่วจึงสงบและอ่อนโยนขึ้นมาก ราวกับคลื่นในใจเมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้น
“ชิงสิงก็นั่งลงเถิด” เยี่ยนอ๋องเอ่ย “น้องห้า ที่ข้าบอก
ตอน 216
คันมือ ตบสักที (1)
หนานกงมั่วจำต้องนั่งลง เอ่ย “มีอะไรน่าเล่ากัน อีกอย่าง ข้ายังมีองครักษ์ติดตามไปด้วย”
“โกหก” เซี่ยเพ่ยหวนเอนกายลงมาเอ่ยกระซิบเสียงเบา “ข้าได้ยินท่านพ่อบอกแล้ว คุณหนูใหญ่หนานกงข้ามฝั่งไปนำศีรษะของกบฏกลับมาด้วยตัวคนเดียว” สตรีธรรมดาไปอย่าว่าแต่นำศีรษะกลับมาคนเดียวได้เ
ตอน 217
คันมือ ตบสักที (2)
หนานกงซูจ้องมองหนานกงมั่วนิ่ง ในใจสับสน หนานกงมั่วที่อยู่ตรงนั้นอยู่ในอาภรณ์สีขาวเรียบๆ ไม่มีการตกแต่งหวือหวา ชายเสื้อและแขนเสื้อมีลายปักดอกไม้ซับซ้อนด้วยเส้นไหมสีทองวิจิตร เรียบง่ายทว่าไม่ธรรมดา เคร่งขรึมทว่าไม่โอ่อ่า นั่งอยู่ท่ามกลางคุณหนูสูงศักดิ์ทั้งหลายทว่ากลับไม