บทที่ 180 กำจัดให้สิ้นซาก (3)

“เว่ยจวินมั่ว” หนานกงมั่วเดินเข้าไปหา พลันมองเห็นบาดแผลบนร่างกายของเขา เสื้อผ้าของเขาราวกับขึ้นมาจากสายน้ำที่เต็มไปด้วยเลือด ไม่รู้พวกเขาหลับไปนานเพียงใด เสื้อผ้าบนร่างกายยามนี้แห้งสนิทเสียแล้ว เสื้อผ้าของนางเพียงเปียกชื้นเพราะน้ำฝนยับยุ่งเล็กน้อย ทว่าเสื้อผ้าของเว่ยจว

บทที่ 181 กำจัดให้สิ้นซาก (4)

หนานกงมั่วนิ่งเงียบ เมื่อครู่บทที่ทายาให้เว่ยจวินมั่ว แผ่นหลังของเขามิได้มีเพียงรอยดาบ ยังมีรอยขีดข่วนอีกด้วย ทว่าตัวนางเองกลับไม่มีร่องรอยใดๆ ทั้งสิ้น คาดว่าบทที่ร่วงลงมาเว่ยจวินมั่วอาจใช้ร่างกายของตนเองปกป้องนางเอาไว้ ส่วนที่เว่ยจวินมั่วบอกว่าสังหารไปไม่กี่คนนั้น นาง

บทที่ 182 กลับมา พระชายาเย่ว์จวิ้นอ๋องมาเยือน (1)

เว่ยจวินมั่วเอ่ยเสียงเข้ม “ทำไมพึ่งมาเอาตอนนี้” เขาปล่อยสัญญาณไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว แม้จะอยู่ไกลจากตรงนี้ทว่าควรมาถึงเร็วกว่านี้

หลิ่วเอ่ยตอบด้วยท่าทีนอบน้อม “รายงานคุณชาย ระหว่างทางถูกคนของหอธาราขวางเอาไว้จึงทำให้เสียเวลาขอรับ เมื่อพวกข้ามาถึงก็ไ