บทที่ 172 สมบัติ พ่ายแพ้ (1)

“ถ้าท่านทำได้” เว่ยจวินมั่วเอ่ย

คุณชายเสียนเกอส่งเสียงหึเบาๆ จากนั้นเบี่ยงหน้าหนีไป ให้เขาวางยาเว่ยจวินมั่วนั่นย่อมมิใช่ปัญหา แต่เว่ยจวินมั่วอาจฆ่าเขาตายก่อนที่เขาจะทันได้วางยาก็ได้ ยาพิษที่ตายในทันทีนั้นมีไม่มาก และยังไม่ใช่จะวางยาได้ง่ายๆ ส่วนใหญ่แล้วต้องกินเข้าไป ห

บทที่ 173 สมบัติ พ่ายแพ้ (2)

“...” สองคนนั้นกระตุกมุมปากเบาๆ อย่างอดไม่ได้ นี่เป็นเหตุผลที่ยากจะปฏิเสธได้

กงอวี้เฉินยิ้มเย็น เอ่ยขึ้น “คุณชายเสียนเกอคนเดียวคงไม่มาสถานที่เช่นนี้หรอกใช่หรือไม่ เว่ยจวินมั่วขลาดกลัวจนไม่กล้าโผล่หน้ามาแล้วหรือ” ได้ยินชื่อเว่ยจวินมั่ว จินผิงอี้ตกใจเป็นอย่างยิ่ง ทว่าไม

บทที่ 174 สมบัติ พ่ายแพ้ (3)

ไยจังติ้งฟังจะไม่เข้าใจหลักการนี้ เพียงพูดจาไปเรื่อยก็เท่านั้น

“ท่านแม่ทัพ รายงานท่านแม่ทัพ แย่แล้วขอรับ” ด้านนอก นายทหารวิ่งเข้ามารายงาน

หัวใจของจังติ้งฟังหนักอึ้ง เอ่ยถามเสียงดัง “เกิดอันใดขึ้น”

นายทหารรายงาน “กองทัพของราชสำนักเริ่มข้ามแม่น้ำมาแล้ว และ...ม้าเร็