บทที่ 170 เลือดเปรอะเปื้อนวัดซั่งหลิน (3)

หนานกงมั่วถอนหายใจอย่างจนปัญญา “ศิษย์พี่...เรื่องเล็กน้อยอย่าทำเป็นเรื่องใหญ่ได้หรือไม่ จวินมั่วดุข้าไปแล้วนะ”

“...” ข้าดุเจ้าตั้งแต่เมื่อใดกัน

“เขากล้าดุเจ้าหรือ” ดวงตาที่เต็มไปด้วยโทสะมองไปยังใครบางคน

เว่ยจวินมั่วเอ่ยเสียงเรียบ เบี่ยงหน้าหลบ “ถึงเวล

บทที่ 171 เลือดเปรอะเปื้อนวัดซั่งหลิน (4)

ในมหาวิหาร กงอวี้เฉินนั่งนิ่งอยู่หน้าพระพุทธรูป มองไปยังเจ้าอาวาส พระภิกษุและลูกวัดทั้งหลาย เอ่ยเสียงเรียบ “ไต้ซือ ในเมื่อข้ามาถึงที่นี่แล้ว ท่านคิดว่า...ปิดบังเอาไว้จะมีประโยชน์หรือ”

เจ้าอาวาสที่มีผมสีขาวโพลนเหลือบมองเหล่าจอมยุทธ์ที่ถือดาบยืนอยู่ด้านนอกป

บทที่ 172 สมบัติ พ่ายแพ้ (1)

“ถ้าท่านทำได้” เว่ยจวินมั่วเอ่ย

คุณชายเสียนเกอส่งเสียงหึเบาๆ จากนั้นเบี่ยงหน้าหนีไป ให้เขาวางยาเว่ยจวินมั่วนั่นย่อมมิใช่ปัญหา แต่เว่ยจวินมั่วอาจฆ่าเขาตายก่อนที่เขาจะทันได้วางยาก็ได้ ยาพิษที่ตายในทันทีนั้นมีไม่มาก และยังไม่ใช่จะวางยาได้ง่ายๆ ส่วนใหญ่แล้วต้องกินเข้าไป ห