บทที่ 142 ยืมก่อนชั่วคราว ยังไม่มีกำหนดคืน (1)

ไอ้...หยา! ในใจของหนานกงมั่วมีเพียงสองคำนี้ปรากฏขึ้นมาตัวใหญ่ แบบนี้ศิษย์พี่คงมิได้ไปขโมยหัวใจหญิงสาวแล้วหนีไปใช่หรือไม่

“ไม่รู้จักส่วนตัว” หนานกงมั่วเอ่ยเสียงเรียบ “ข้าพึ่งออกมาจากสำนักได้ไม่นาน ออกเดินทางท่องยุทธภพเองก็ไม่นานเช่นกัน แต่ว่าระหว่างทา

บทที่ 143 ยืมก่อนชั่วคราว ยังไม่มีกำหนดคืน (2)

“หนักเพียงนั้นเลยหรือ” จังติ้งฟังตกใจ “กองทัพมีหมอเก่งๆ มากมาย ให้ช่วยตรวจท่านดีหรือไม่ หรือว่า...ได้ยินมาว่าคุณชายเสียนเกอหมออันดับหนึ่งในใต้หล้ายามนี้ก็อยู่ที่หูก่วงเช่นกัน เชิญเขามารักษาได้หรือไม่”

กงอวี้เฉินยังคงนิ่ง เห็นได้ชัดว่ามิได้ตื่นเต้นกับ

บทที่ 144 ยืมก่อนชั่วคราว ยังไม่มีกำหนดคืน (3)

หนานกงมั่วลุกขึ้นแล้วเปิดประตูเดินออกไป

“แม่นางเมิ่ง...” สาวใช้สองคนที่ยืนเฝ้าหน้าประตูหันกลับมา รู้สึกถึงควันสีชมพูปรากฏขึ้น ไม่นานก็พลันสลบไป

หนานกงมั่วลากทั้งสองเข้ามาในห้อง จากนั้นหมุนตัวปิดประตูเข้ามาอีกครั้ง

ยามค่ำคืน เงาสีดำเคลื่อนตัว