บทที่ 139 ปัญญาของเมิ่งเย่ว์ (2)

“ท่านแม่ทัพชมเกินไปแล้ว ข้ามิบังอาจ” ชายเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น ทุกคนพร้อมใจกันหันไปยังประตูทางเข้า มองเห็นชายชุดดำค่อยๆ เดินเข้ามา เดิมคิดว่าคนที่ถูกจังติ้งฟังเรียกว่าท่านจะมีอายุราวเจ็ดสิบหรือแปดสิบปี อย่างน้อยก็ต้องเป็นชายวัยกลางคนที่อายุไม่น้อยแล้ว ทว่าคนที่เดินเข้

บทที่ 140 ปัญญาของเมิ่งเย่ว์ (3)

ครุ่นคิดอยู่นาน ในที่สุดจินผิงอี้ก็เอ่ยขึ้น “แม่นางคิดมากแล้ว ในเมื่อข้าเลือกที่จะร่วมมือกับแม่นาง แน่นอนไม่มีเหตุผลต้องยกเลิก เพียงแต่...จอมยุทธ์เช่นข้าที่ท่องอยู่ในยุทธภพไม่สนใจเรื่องพวกนี้ แต่ว่า...แม่ทัพจังผู้นั้นไม่สนใจคงจะไม่ได้” หนานกงมั่วยังคงนิ่ง กล่าวว่า “

บทที่ 141 ปัญญาของเมิ่งเย่ว์ (4)

ด้านนอก

“เมิ่งเย่ว์ ช้าก่อน” หนานกงมั่วพึ่งจะเดินออกจากโรงน้ำชาก็ได้ยินเสียงเรียกของหญิงสาวดังตามหลังมา หนานกงมั่วหยุดยืนหันกลับไป มองหญิงสาวทั้งสองที่เดินตามมา “ศิษย์พี่...อย่า อย่าหาเรื่องเลย...ระวังท่านอาจารย์จะโกรธเอาได้” หญิงสาวคนหนึ่งกำลังดึงยื้อหญิงสาวอีกคน