บทที่ 123 ชายสวมหน้ากากลึกลับ (1)

องค์หญิงฉังผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “อนาคตเจ้าเองก็ต้องมีลูกสะใภ้ เอ๊ะ...ไยจึงยังไม่ยกน้ำชามาเล่า” องค์หญิงฉังผิงพึ่งนึกขึ้นได้ว่ายังมิได้ยกน้ำชามาให้แขก เฝิงซื่อรีบเอ่ยขึ้น “ไม่ต้องหรอกเพคะ พวกเราเพียงมาถวายพระพรองค์หญิง เดี๋ยวจะกลับแล้วเพคะ” เมื่อเห็นแล้วว่าคงทำอันใดห

บทที่ 124 ชายสวมหน้ากากลึกลับ (2)

ป้ายทองพระราชทานอภัยโทษงั้นหรือ ฟังดูสูงส่ง ว่ากันว่าขอเพียงไม่ได้ทำความผิดร้ายแรง ยกป้ายทองพระราชทานอภัยโทษมาใช้ล้วนเอาตัวรอดได้ทั้งนั้น อีกทั้งขอเพียงยังไม่เปลี่ยนราชวงศ์ปกครอง ไม่ว่าจะเป็นกษัตริย์องค์ใดก็ต้องเคารพต่อป้ายทอง ของเล่นชิ้นนี้...คล้ายกับว่าหนานกงไหวแ

บทที่ 125 ชายสวมหน้ากากลึกลับ (3)

จิ้งเจียงจวิ้นอ๋องยกเท้าขึ้นถีบไปยังโต๊ะข้างๆ ก่อนจะสะบัดแขนเสื้อเดินออกไปด้วยความกรุ่นโกรธ

“องค์หญิง..." ความเงียบปกคลุมไปทั่วห้อง สาวใช้ต่างพากันคุกเข่าลง หวาดกลัวความเกรี้ยวกราดของจิ้งเจียงจวิ้นอ๋อง ไม่กล้าเอ่ยวาจาใด หนานกงมั่วมององค์หญิงฉังผิงที่ดูเหม่อลอย เอ