บทที่ 111 คิดจะเล่นกับข้า รนหาที่ตายหรือ (1)

หนานกงชวี่ชี้ไปที่กระดาษแผ่นหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะแล้วเอ่ยขึ้น “ไปดูสิ”

หลินซื่อลังเลอยู่ชั่วครู่ เดินไปหยิบกระดาษแผ่นนั้นที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมา ก้มหน้าลงไปมอง ใบหน้าพลันซีดขาว ได้ยินเสียงเย็นของหนานกงชวี่ดังขึ้นที่ข้างหู “เจ้ากล้าดีอย่างไร...เอาเงินใ

บทที่ 112 คิดจะเล่นกับข้า รนหาที่ตายหรือ (2)

ดังนั้น ตั้งแต่เช้าจรดเย็นราชสำนักจึงไม่เป็นอันทำอันใด ล้วนแต่ทะเลาะกันไปมา เกือบลงไม้ลงมือต่อหน้าฝ่าบาท สุดท้ายฝ่าบาททรงพิโรธ ออกคำสั่งตอนนั้นทันใด หักเงินเดือนเย่ว์จวิ้นอ๋องเป็นเวลาสองปี คุกเข่าสำนึกที่วัดสามวัน ประทานสมรสหนานกงซูแก่เย่ว์จวิ้นอ๋อง แต

บทที่ 113 คิดจะเล่นกับข้า รนหาที่ตายหรือ (3)

มองใบหน้าตื่นตระหนกของหลินซื่อ หนานกงมั่วจึงถอนหายใจ “จะว่าไป...เพราะข้าผิดเอง ตั้งแต่แรก ข้าไม่ควรเกรงใจต่อพี่สะใภ้มากเพียงนั้น จนทำให้ท่านคิดไปว่าข้าเป็นคนที่ท่านจะหาเรื่องเมื่อใดก็ได้ ตอนนี้จำใส่ใจแล้วหรือไม่”

“เจ้า...เจ้าจะไม่ยอมปล่อยตระกูลหลินไป