บทที่39 วัยรุ่นเหี่ยวเฉา ความรู้สึกเก่าๆก็จางหายไป

“ อะไรนะ ” ชาคริยารลุกขึ้นทันที เดินไปที่หน้าต่าง เห็นรวิชญ์ร่างกายสั่นอ่อนเพลียเหมือนจะเป็นลมแล้ว “ คนงี่เง่าคนนี้บาดเจ็บขนาดนี้ ยังไม่ยอมไป ”

“ รีบพยุงเขาขึ้นมา ” ชาคริยานั่งไม่เป็นสุข ให้คนรีบพยุงรวิชญ์ขึ้นมา

รวิชญ์มีไข้สูง ไม่ค่อยมีสติ อ่อ