บทที่ 28

บทที่28 เดดี้ ผมเห็นมามี๊แล้ว

“ เธอมีเดดี้ ” เสี่ยวเป่ารีบค้นกระเป๋าคว้ากรอบรูปให้กรวรรณดู “ คุณดูซิ นี่คือคุณ มามี๊ ผมพกพาคุณไว้ข้างกายตลอดเลย ”

กรวรรณแปลกใจ มองดูกรอบรูปในมือเสี่ยวเป่า หน้าตาเหมือนเธอมากจริงๆ กรวรรณอุ้มเสี่ยวเป่านั่งลง เอากรอบรูปมาดู สยองขวัญไปครึ่งนาที นิ้วมือสัมผั

บทที่ 29

บทที่29 คุณผู้ชาย ฉันไม่รู้จักคุณ กรุณาให้เกียรติกันด้วย

กรวรรณเบลอไปชั่วขณะ ถามอย่างมีมารยาท “ คุณผู้ชาย คุณจะซื้อดอกไม้หรือคะ ”

รวิชญ์ครอบคุมอารมณ์ไม่ได้ ดึงแขนกรวรรณเข้ามาในอ้อมกอดเขา แล้วเรียก “ ชาคริยา ”

กรวรรณเบลอไปอีกครั้ง พิงหน้าอกรวิชญ์และตกใจไปสักครู่ แล้วพยายามดิ้นรนออกจ

บทที่ 30

มามี๊จะหนีไปกับคนอื่นแล้ว

“ นี่...... ” กรวรรณลำบากใจ

ใต้ขอบตาเสี่ยวเป่าเต็มไปด้วยไอหมอก พูดอย่างเสียใจว่า “ ไม่เป็นไร มามี๊ไม่ยินยอมก็ไม่เป็นไร เสี่ยวเป่าต้องเข้มแข็ง

ทันใดนั้นกรวรรณเหมือนทำอะไรผิดพลาดงั้นแหละ

“ ผมไปส่งคุณ ” รวิชญ์พูด

“ คุณพักบ้านฉันไม่ได้นะ ” กรวรรณคัดค้าน

รวิชญ์