บทที่9

"เธอโกรธฉันเหรอ"

"..."

"ลำดวน"หญิงสาวหันมามองหน้าชายหนุ่มด้วยสายตาเรียบนิ่งและไม่คิดที่จะเปิดปากพูดอะไรออกมาแม้ว่าตอนนี้ทั้งสองกำลังนั่งอยู่ในร้านอาหารสุดหรูอยู่ก็ตาม

"ไม่โกรธกันสิ"

"หึ"หญิงสาวส่งเสียงในลำคอหันมองออกไปยังรอบกายไม่คิดจะสนใจท่าทีเศร้าสลดของชายหนุ่มในตอนนี้

สามวันสองคืนเต็มที่เ

บทที่10

"คุณดิเรกมารอท่านประธานนานแล้วครับ ไม่ยอมไป"เขาคนสนิทเดินเข้ามารายงานผู้เป็นนายหลังจากศิลาก้าวขาลงจากรถคันหรูพร้อมกับร่างสวยของลำดวน

"อืม เดี๋ยวฉันจัดการเอง"ศิลาออกแรงกระตุกมือของหญิงสาวให้เธอเดินตามมา ลำดวนตกเป็นเป้าสายตาของทุกคนภายในบริษัทโดยทันทีเมื่อเธอก้าวขาเดินตามแผ่นหลังของชายหนุ่ม อ

บทที่11

"รู้สึกดีขึ้นไหม ยังเจ็บตรงไหนหรือเปล่า"เป็นวันที่สามแล้วนับตั้งแต่วันนั้นที่ชายหนุ่มยังคงถามเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนกับคำถามคำนี้

'ยังเจ็บอยู่ไหม'

'ดีขึ้นไหม'

'ไปหาหมอหรือเปล่า'

'ฉันเป็นห่วงเธอ'

คำพูดธรรมดาแต่ทว่าความหมายและความจริงใจมันทำให้ลำดวนรู้สึกใจชื้นได้ทุกครั้งที่ฟังมัน

อาการของเธอด