บทที่ 79 พวกเจ้าสองคนมีสายตาดี

ป้าโจวได้รับเงินแล้ว สัญญาว่าจะย้ายออกและส่งมอบบ้านภายในสามวัน

ผู้ใหญ่บ้านได้รับเงินค่าน้ำชาหนึ่งตำลึงจากสวี่ซื่อ ก็ดีใจเต็มที่ รีบไปช่วยเปลี่ยนโฉนดบ้านใหม่ในเมือง

เขาชอบทำธุระกับครอบครัวเหอเซี่ยงเป่ย เพราะใจกว้าง ทุกครั้งได้ค่าน้ำชาไม่น้อย

ถ้าคนในหมู่บ้านเป็นเหมือนส

บทที่ 80 สมุนไพรนี้มีค่าถึงเพียงนี้?

ฝู่เหิงซินกำลังจะชมเหอเซี่ยงเป่ยสักสองสามประโยค ว่าเขามีความสามารถ แต่สายตากลับถูกดึงดูดด้วยของในตะกร้าไม้ไผ่สองใบ

"นี่...นี่เป็นเอ็นหยกหินหรือ?"

คราวนี้ ซูอวิ๋นหว่านเป็นคนตอบ: "ไม่คิดว่า คุณชายใหญ่จะรู้จักสมุนไพรด้วย"

ฝู่เหิงซินไม่ได้ถ่อมตัว แต่ทอดถอนใจพูด:

บทที่ 81 ตอนนั้นแค่ขู่พวกเจ้าเท่านั้น

ฝู่เหิงซินพูดขึ้นตรงๆ: "คิดเป็น 205 ตำลึง รวมกับเงินค่าเถาเหอวยาจีนแล้ว ตอนนี้จะจ่ายให้พี่น้องสามีภรรยาทั้งหมด 1,786 ตำลึง"

"ครับ กระผมจะไปเบิกเงินเดี๋ยวนี้" เถ้าแก่รีบวิ่งไปที่ร้านยาเพื่อไปเอาเงิน

เหอเซียงเฉียนรู้สึกว่าทุกอย่างที่เห็นเหมือนความฝัน

พี่เซี่ยง