บทที่ 74 เก็บเกี่ยวมากมาย

ซูอวิ๋นหว่านอยากใช้หมาป่าหิวโซพวกนี้ฝึกฝีมือ จะยอมอยู่หลังเหอเซี่ยงเป่ยได้อย่างไร?

นางยกดาบใหญ่อย่างคล่องแคล่ว แทงไปที่คอหมาป่าตัวหนึ่ง

เลือดหมาป่ากระเซ็น เปื้อนแขนที่ถือดาบของซูอวิ๋นหว่าน

ขณะเดียวกัน เหอเซี่ยงเป่ยก็สังหารหมาป่าอีกสองตัวอย่างง่ายดาย

"ภรรยา เก็บหมาป่าเ

บทที่ 75 วันนี้โชคดีหน่อย

ถูกหญิงที่ปีนเตียงน้องชายผัวจ้องมองแบบนี้ เหอเซี่ยงเป่ยรู้สึกขยะแขยงสุดๆ

นึกถึงว่าตนเคยหมั้นกับหญิงแบบนี้ เหอเซี่ยงเป่ยยิ่งรู้สึกหวาดกลัว

ซูอวิ๋นหว่านก็สังเกตเห็นความผิดปกติของซูซวงซวง

แต่นางก็นึกถึงสาเหตุได้เร็ว

ในเมื่อนางรู้เรื่องที่ซูซวงซวงเกิดใหม่ อีกฝ่ายต้องรู้ว่

บทที่ 76 เธอไม่เห็นหรือว่าข้ากำลังคัดลอกหนังสืออยู่?

คุณย่าซูเห็นหลานสาวและสามีของหลานสาวกลับมาอย่างปลอดภัย หลังจากพูดคุยกันสองสามประโยค ก็เตรียมตัวจะกลับ

แต่ถูกสวี่ซื่อรั้งไว้

"คุณป้าซู อาหารเย็นกำลังจะเสร็จแล้ว กินเสร็จค่อยกลับนะคะ"

"ไม่ละ ไม่ละ ข้าอยู่คนเดียว กลับไปกินอะไรนิดหน่อยก็พอแล้ว"