บทที่ 68 ช่วยคนไม่เอาไหนก็เหมือนยกโคลนขึ้นกำแพง

เห็นเหอเซี่ยงเป่ยตกลง ซูอวิ๋นหว่านยิ้มมุมปากโดยไม่รู้ตัว เผยให้เห็นลักยิ้มน่ารักสองข้าง

"ดี พรุ่งนี้พวกเราหาเวลาไปถามที่บ้านผู้ใหญ่บ้าน"

กำลังพูดอยู่ เหอเซี่ยงเป่ยก็จูงมือซูอวิ๋นหว่านหยุดเดิน แล้วรีบหันหลังกลับ

ด้านหลังนอกจากถนนดินก็ไม่มีแม้แต่เงาคน

บทที่ 69 เจ้าคิดอย่างไร?

เหอเซี่ยงเป่ยทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว ไม่ว่าเหอเยว่เยว่จะเลือกอย่างไร เขาก็จะไม่ยุ่งอีก

เห็นท่าทีของเหอเยว่เยว่ เหอซิ่วซิ่วโกรธจนกระทืบเท้า

"พี่ใหญ่ เจ้าลืมเร็วจังว่าคนสกุลหลิวทำกับเจ้ายังไง พี่ชายช่วยเจ้าแก้แค้น เจ้ากลับ..." อ้า เธอไม่รู้จะพูดอะไรดี

สวี่ซื่อในใจสนับสนุนให

บทที่ 70 พวกเจ้ามีเงินมากขนาดนี้ได้อย่างไร?

เป็นครั้งแรกที่สวี่ซื่อพูดกับเหอเยว่เยว่ด้วยท่าทีแข็งกร้าวขนาดนี้

ลูกสาวคนโตของเธอ อ่อนแอเกินไป ไม่ดัดนิสัย ต่อไปก็จะเสียเปรียบอีก

โทษเธอที่ตาบอดตอนนั้น ตอนแม่สื่อแนะนำ เธอเห็นว่าหลิวเฟ่ยเป็นคนซื่อ ไว้ใจได้

ใครจะรู้ว่าแม่ของเขาจะปฏิบัติกับเยว่เยว่แบบนี้