บทที่ 466 การข่มขู่

เหอเยว่เยว่หน้าแดงก้มหน้าลง "คุณย่าอย่าฟังที่อิ๋งเสวี่ยพูดเลย ไม่มีอะไรหรอก"

โจวอิ๋งเสวี่ยจะยอมปล่อยไปง่ายๆ ได้อย่างไร?

"คุณหญิงผู้เฒ่าสวี่ เรื่องมันเป็นอย่างนี้..." โจวอิ๋งเสวี่ยตอนนี้ลืมเรื่องที่ตัวเองเพิ่งเจอมาไปแล้ว เล่าเรื่องทั้งหมดอย่างละเอียดว่าพวกฮูหยินต่างๆ อยากให้เห

บทที่ 467 อย่ารบกวนข้าตอนสอบถาม

ในขณะที่จวินอวิ๋นหว่านพินิจมองหญิงสาวตัวน้อย หญิงสาวก็แอบมองนางเช่นกัน

เมื่อสายตาของทั้งสองสบกัน หญิงสาวก็คุกเข่าลงทันที: "ข้าน้อยขอขอบพระทัยองค์หญิงใหญ่ที่ช่วยชีวิตข้าน้อยไว้"

หญิงสาวผู้นี้คือคนที่จวินอวิ๋นหว่านช่วยชีวิตไว้ด้วยน้ำพุวิญญาณ ตอนเกิดดินถล่มระหว่างทางก

บทที่ 468 ไม่มีเวลาเรียนเต้นรำ

ฮูหยินหลี่จ้องลี่เจี้ยวเจี้ยวอย่างไม่อยากเชื่อ เด็กคนนี้คิดอะไรอยู่ ทำไมถึงพูดความจริงต่อหน้าผู้คนมากมาย?

ไม่ต้องพูดถึงว่าจะจบเรื่องนี้อย่างไร สำคัญกว่านั้นคือ ต่อไปแม่ลูกของพวกนางจะอยู่ในวงสังคมชั้นสูงได้อย่างไร?

โดยเฉพาะเมื่อได้ยินเสียงนินทาของเหล่าสตรี ฮูหยินหลี่ต