บทที่ 459 เจ้าเสียใจตอนนี้ก็สายไปแล้ว

เห็นสีหน้าเขาเหมือนหมาป่าตัวใหญ่ จวินอวิ๋นหว่านก็รู้ว่าไม่ชอบมาพากล หันตัวจะวิ่งหนี แต่ถูกเหอเซี่ยงเป่ยดึงเข้าอ้อมกอด

"จะวิ่งไปไหน ไม่ใช่ให้สามีช่วยอ่านจดหมายหรือ?"

จวินอวิ๋นหว่านรีบขอร้อง "ไม่ต้องแล้ว ข้าอ่านเองได้"

"เจ้าเสียใจตอนนี้ก็สายไปแล้ว..."

เหอเซี่ยงเ

บทที่ 460 ไม่ทราบว่าเป็นคุณหนูจากตระกูลใดหรือ?

ในที่สุดเมื่อองค์หญิงใหญ่กล่าวคำอวยพรเปิดงานจบ และให้ทุกคนสนุกสนานตามอัธยาศัย ฮูหยินและคุณหนูที่อดใจไม่ไหวก็เข้ามาล้อมรอบโจวอิ๋งเสวี่ย

ฮูหยินและคุณหนูไม่รู้จักโจวอิ๋งเสวี่ย จึงต้องไปถามคุณหญิงผู้เฒ่าสวี่

คุณหญิงผู้เฒ่าสวี่ตั้งใจจะฝึกโจวอิ๋งเสวี่ย จึงแ

บทที่ 461 เรื่องการแต่งงานของนางไม่ต้องให้พวกท่านเป็นห่วงแล้ว

คำพูดของนางหนักแน่นจนทำให้หลิวรู่เหมยพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

คุณหนูทั้งหลายที่อยู่รอบๆ มองหน้ากันไปมา ไม่มีใครคิดว่าเด็กสาวบ้านนอกที่ดูขี้อายผู้นี้จะกล้าเถียงหลิวรู่เหมยต่อหน้า และทุกคำพูดล้วนมีเหตุผล

ในดวงตาของเหอเยว่เยว่วาบขึ้นแววชื่นชม