บทที่ 428 องค์หญิงใหญ่เจี้ยหนิง

ปลายนิ้วของซูอวิ๋นหว่านสั่นเบาๆ ดวงตาฉายแววอบอุ่นชื้นแฉะ

ในตอนนี้ มุมปากของเหอเซี่ยงเป่ยโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มงดงาม เรียกชื่อนางเงียบๆ "หว่านหว่าน!"

เสียงเรียกที่ไร้เสียงนี้ ราวกับทะลุผ่านขุนเขาและสายน้ำมากมาย กระแทกเข้าสู่หัวใจของนางอย่างแรง

ฮองเฮาสังเกตเห็นการหยุดชะ

บทที่ 429 ประกาศเรื่องที่สอง

แต่เดิมเพราะตระกูลของตนไม่มีฐานะ เขาถึงได้รับเคราะห์แทนภรรยา บอกว่าเมล็ดพันธุ์เหล่านั้นเขาบังเอิญพบบนภูเขา

ตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นตัวเขาหรือภรรยา ต่างก็มีฐานะสูงส่ง ไม่ต้องกังวลเรื่องการปกป้องตัวเองอีก ดังนั้น เขาก็ไม่จำเป็นต้องรับเคราะห์อีกต่อไป

คำพูดของทั้งสามคนเหมือนสาย

บทที่ 430 เปรียบเทียบกันแล้วทำให้คนตายได้จริงๆ

ฮองเต้โบกพระหัตถ์: "พอแล้ว งานเลี้ยงตรุษจีนในวังวันนี้ขอจบเพียงเท่านี้ เหล่าขุนนางผู้จงรักภักดีพากันกลับไปอยู่พร้อมหน้าครอบครัวเถิด!"

งานเลี้ยงวันนี้ สำหรับขุนนางและครอบครัวส่วนใหญ่แล้ว ถือว่าน่าตื่นเต้นตกใจมาก

โดยเฉพาะคนที่รู้ว่าตนก่อเรื่อง ถึงกับลู