บทที่ 409

ขอร้องท่านอย่าส่งลูกไป

เฉิงรู่เยี่ยนเห็นฮูหยินเฉิงมา ราวกับเจอที่พึ่ง วิ่งเข้าไปในอ้อมอกของนาง ร้องไห้ฟูมฟาย: "แม่...ฮือๆๆ...พ่อเขา...เขาไม่มีเหตุผล

พาคนมากมายมาที่ห้องส่วนตัวของลูก ไม่ทันฟังเหตุผลก็ให้ลูกคุกเข่า..."

"ลูกไม่รู้จักบุญคุณ หุบปาก!" ซ่างซูเฉิงตอนนี้เข้าใจแล้วว่าทำไมลูกสาว

บทที่ 410

สาเหตุของการกลับดึก

บ่ายวันนั้น ฝู่เหิงซินสั่งคนไปที่โรงงานตัดเย็บของเหอเยว่เยว่ ขนเสื้อผ้าสำเร็จรูปทั้งหมดไป และจ่ายเงินครบ

การขายเสื้อผ้าครั้งนี้ ไม่เพียงทำให้เหอเยว่เยว่มีเงินทุนหมุนเวียนเพิ่ม เงินที่ซื้อพวกทาสก็ได้คืนมาด้วย

เมื่อมีเงินในมือ และมีช่องทางการขายกว้างขวางของฝู่เหิงซิน

บทที่ 411

บังเอิญพบซูซวงซวง

จวินเฮาหรานพยักหน้าพอใจ "อืม เจ้าทำได้ดี เมื่อกลับถึงเมืองหลวง เราจะรายงานเรื่องนี้ต่อฮองเต้ และขอพระราชทานรางวัลให้เจ้า"

เมื่อคิดว่าขบวนยังต้องใช้เวลาอีกระยะกว่าจะถึงเมืองหลวง จวินเฮาหรานจึงไม่ปฏิเสธข้อเสนอของเจ้าเมืองที่จะเติมเสบียงให้ขบวน

เมื่อเห็นว่าที่เมืองอวี๋